Sanırım uykusuz kalmıştım çok feci baş ağrılarıyla güne girdim hemen bir asprin aldım. Günlerden salıydı ve yine Arjantin çok sıcaktı. Bu sırada  TV izlemeye başladım. Kanallarda genelde ekonomi haberleri geçiyordu derken uyduyu açtım ve Fashion TV izleyerek baş ağrımın gitmesini sağladım. Üstümü giydikten sonra bir cafede oturup gazeteleri okudum ve laptopumdan Türkiye'deki transfer haberlerine bakarken yine yüzümde bir gülümseme oldu. Saate baktım henüz saat 11:30 du, La Bombonera'da ki randevuma 4 saat kalmıştı. Otele dönerek üzerime Fenerbahçe T-Shirt’ümü giydikten sonra sokaklarda gezmeye başladım. Amacım Boca kulübünde Fenerbahçe reklamı yapmak değil renklerin kaynaşmasıydı. Bu sırada yolda bazı insanlarla Arjantin futbolu hakkında ve genç yıldızlar hakkında sohbet etme fırsatım olmuştu. Saat 2 ye geldiğinde ise La Bombonera'ya doğru hareket ettim yarım saat sonra stadyuma vardım.

Başkan bana işinin olmadığını ve hemen konuşmaya başlayabileceğimizi söyledi. Bana nereden geldiğimi ve ne amaçla burada olduğumu sordu. Başkanla muhabbeti ilerletmiştik. Hangi oyuncularımıza talipsiniz diye sorduğumda Cangele ve Jerez dedim. Başkan bana Cangele'nin D'Alessandro'yu andırdığını belki de ondan daha iyi olacağını söylüyordu. Açıkçası Cangele'yi allayıp pullayıp öyle satmayı düşünüyordu. Cangele için istenen ücret 2.8 milyon Avroydu. Bu fiyat bana Cangele tarzında bir oyuncu için normal olarak geldi. Jerez için ise Başkan açık konuştu onu teknik adam Alfaro'nun düşünmediğini ve bu nedenle oyuncuyu 400 bin Avro karşılığında alabileceğimizi söyledi. Jerez için istenen ücret beni sevindirmişti. Başkanla Arjantin futbolu hakkında sohbet ettikten sonra bana River Plate ile yarın oynayacakları maçı izlemeyi isteyip istemeyeceğimi sorduğunda pek belli etmesem de çok sevinerek kabul ettim. Kulüp binasından ayrılacağım esnada teknik direktör Alfaro Basile'yi yakalamıştım. Tanıştıktan sonra ondan takım ve oyuncular hakkında bilgi aldım. Kısa bir sohbetin ardından bana bir turistin en çok gitmek isteyeceği yerleri de söylemişti ona bir teşekkür ettikten sonra stadyumdan ayrıldım.

Daha sonrasında saate baktım henüz 5 ti yapacak birşeyler ararken birden Fagiani'den bana Maradona'nın numarasını bulmasını istedim. Fagiani bana verdiği numarayı aradım beni binada beklediklerini söylediler, gittiğimde bana yarın gelmemi istemişlerdi. Kendi kendime ''Allahım bu insanlar Anadolu'da, Avrupa'da nasılsa Amerika da da böyle''diye söylendim. Ve yüzümde bir gülümseme oluştu, Fagiani bu duruma anlam verememişti. Bana sorduğunda boşver dedim . Başkanın verdiği bileti ona gösterdim bilete şöyle bir göz gezdirdikten sonra gülümsedi. Ne olduğuna anlam verememiştim sordum bana yarın görürsün dedi. Bu durum bende bir merak uyandırmıştı. Otele dönerek Bahadır abiyi arayıp günü raporunu verdim. Daha sonrasında ise Fagiani'den perşembe gününe River Plate takımından randevu istedim. Hala Fagiani'nin neden güldüğüne bir anlam veremiyordum ve günü bu merakla tamamladım.